ทรงเคราสำหรับคนหน้ารูปไข่
หน้ารูปไข่
สัดส่วนสมดุล กรามมนอย่างนุ่มนวล หน้ายาวกว่ากว้างเล็กน้อย นี่คือรูปหน้าอ้างอิง สไตล์ส่วนใหญ่ใช้ได้เลย
สิ่งที่ควรมุ่งไป
ไม่มีอะไรต้องแก้ เลือกตามบุคลิกและเวลาที่คุณมีให้การดูแล มากกว่าตามเรขาคณิต เลี่ยงแค่สไตล์สุดขั้วที่จะทำลายความสมดุล
สไตล์ที่เข้ากัน (37)
เคราเต็มหน้า (Full Beard)
ทุกส่วนเชื่อมกัน ทุกส่วนไว้ยาว จุดตั้งต้นที่สไตล์อื่นทั้งหมดเล็มออกไป
เคราคอร์ปอเรท (Corporate Beard)
เคราเต็มหน้าที่เก็บสั้นและแน่น เรียบร้อยพอจะเข้าห้องประชุมไหนก็ได้
เคราสั้นทรงกล่อง (Short Boxed)
เคราเต็มหน้าแบบสั้น สร้างขึ้นรอบแนวแก้มที่ต่ำและคม
บัลโบ (Balbo)
เคราคางที่ลอยอยู่กับหนวดที่แยกขาด คั่นด้วยช่องว่างที่สะอาด
แวนไดค์ (Van Dyke)
เคราคางปลายแหลมกับหนวดที่แยกขาด ศิลปะทั้งชื่อและตัวตน
เคราสมอ (Anchor)
เคราคางที่ลากตามกรามเป็นรูปสมอ ปิดท้ายด้วยหนวดที่แยกขาด
เคราวงกลม (Circle Beard)
หนวดกับเคราคางเชื่อมกันเป็นวงเรียบร้อยรอบปาก
รอยัล (Royale)
หนวดกับแถบแคบใต้ริมฝีปาก ความมินิมอลจากราชสำนักฝรั่งเศส
เคราอิมพีเรียล (Imperial)
กระจุกขนใต้คางที่ไว้จนมีออร่า หนวดจะมีหรือไม่ก็ได้ แต่ตามธรรมเนียมแล้วมี
เบียร์ดสแตช (Beardstache)
หนวดเด่นๆ บนไรเคราที่ตั้งใจเก็บสั้น สร้างขึ้นจากความต่างของทั้งสอง
แบนด์โฮลซ์ (Bandholz)
เคราเต็มหน้าที่ปล่อยยาวเกินครึ่งปี แต่งทรงด้วยความอดทนอย่างเดียว
การีบัลดี (Garibaldi)
เครากว้างก้นมน ยาวได้ถึงหนึ่งฝ่ามือ ความดิบที่อยู่บนความเป็นระเบียบ
เวอร์ดี (Verdi)
เคราทรงกลมที่แต่งเรียบร้อยใต้หนวดที่แต่งแยกเป็นชิ้นเดี่ยว คอนทราสต์ระดับโอเปร่า
เคราหางเป็ด (Ducktail)
เคราเต็มหน้าที่เรียวลงเป็นปลายแหลมเรียบร้อยที่คาง เน้นความประณีตมากกว่ามวล
เคราทรงจอบ (Spade)
เคราที่ปั้นเป็นปลายกว้างด้านข้างแบน เหมือนเครื่องมือที่เป็นต้นชื่อ
เคราไวกิ้ง (Viking Beard)
ยาว หนัก และมักถักเปีย ไว้เพื่อประกาศตัว ไม่ใช่แค่เรื่องการแต่งเครา
เครายุ่ง (Scruffy)
เคราที่ไว้มาไม่กี่สัปดาห์ ปล่อยขอบให้นุ่ม ความไม่ใส่ใจที่คำนวณมาแล้ว
มัตตั้นช็อปแบบเป็นมิตร (Friendly Mutton Chops)
จอนใหญ่ที่เชื่อมกันด้วยหนวด เหลือแค่คางที่โกนโล่ง
โกนเกลี้ยง
ไม่มีเคราเลย เส้นฐานที่ทุกสไตล์บนเว็บนี้ใช้เทียบ
เคราแพะ (Goatee)
ขนที่คางอย่างเดียว ไม่มีหนวด และเป็นวิธีที่คมที่สุดในการเพิ่มความยาวให้กรามที่นุ่ม
เครารุงรังเบา (Light Stubble)
เคราที่ขึ้นมาสองถึงสี่วัน สไตล์ที่ใช้แรงน้อยที่สุดแต่ยังดูตั้งใจ
เครารุงรังหนา (Heavy Stubble)
เคราที่ขึ้นมาราวสิบวัน เต็มกว่าแค่เงาเขียวๆ แต่ยังห่างไกลจากการผูกมัดกับเครา
ปุยคาง (Chin Puff)
แถบขนแคบๆ ใต้ริมฝีปากถึงปลายคาง ไม่มีอะไรอื่น
สายรัดคาง (Chin Strap)
เส้นเคราบางๆ ไล่ตามกรามจากหูถึงหู แก้มโล่งสะอาด
โซลแพตช์ (Soul Patch)
กระจุกขนเล็กๆ ใต้ริมฝีปากล่าง หนวดเคราของสายมินิมอล
มัตตั้นช็อป (Mutton Chops)
จอนขนาดมหึมาที่ยึดพื้นที่แก้ม ส่วนคางและหนวดโกนเกลี้ยง
หนวดแฮนด์ (Handlebar)
ไว้ยาวและม้วนปลายด้วยแว็กซ์ หนวดที่กลายเป็นงานฝีมือ
หนวดเชฟรอน (Chevron)
หนวดของคนทำงาน หนาและเต็ม คลุมขอบริมฝีปากบน
หนวดวอลรัส (Walrus)
หนวดขนาดใหญ่ที่ห้อยคลุมริมฝีปากบนทั้งหมด ไม่ขอโทษใครโดยการออกแบบ
หนวดดินสอ (Pencil)
เส้นบางๆ ที่วาดเหนือริมฝีปาก ฮอลลีวูดยุคเก่าในเส้นเดียว
หนวดเกือกม้า (Horseshoe)
หนวดเต็มที่มีแท่งยาวตรงลงข้างปากไปถึงกราม
หนวดอังกฤษ (English)
หนวดยาวที่ดึงตรงออกไปด้านข้าง ปลายแหลม ตรงกลางแคบ
ฟูแมนชู (Fu Manchu)
ปลายยาวที่งอกจากมุมปากและห้อยอิสระเลยคางลงไป
หนวดดาลี (Dalí)
ปลายเรียวสองข้างที่ลงแว็กซ์ชี้ขึ้นสูง เซอร์เรียลลิสม์ที่ใส่ได้จริง
หนวดฮังการี (Hungarian)
ใหญ่ ฟู และปัดออกด้านข้างจากแสกกลาง ดิบและเป็นทางการในคราวเดียว
หนวดโคมไฟ (Lampshade)
หนวดทรงสี่เหลี่ยมคางหมูที่เล็มแล้ว หยุดพอดีมุมปาก เรียบร้อยเหมือนทรงผม
ซัปปา (Zappa)
หนวดเต็มที่ห้อยเลยมุมปาก บวกโซลแพตช์ด้านล่าง
ถ้ามีเคราแล้วฉันจะดูดีไหม?
ทุกสไตล์บนเว็บนี้ สร้างลงบนรูปของคุณเองได้ในไม่กี่วินาที