ทรงเคราสำหรับคนหน้ารูปเพชร

เคราเต็มหน้า (Full Beard)

ทุกส่วนเชื่อมกัน ทุกส่วนไว้ยาว จุดตั้งต้นที่สไตล์อื่นทั้งหมดเล็มออกไป

รอยัล (Royale)

หนวดกับแถบแคบใต้ริมฝีปาก ความมินิมอลจากราชสำนักฝรั่งเศส

เคราอิมพีเรียล (Imperial)

กระจุกขนใต้คางที่ไว้จนมีออร่า หนวดจะมีหรือไม่ก็ได้ แต่ตามธรรมเนียมแล้วมี

เบียร์ดสแตช (Beardstache)

หนวดเด่นๆ บนไรเคราที่ตั้งใจเก็บสั้น สร้างขึ้นจากความต่างของทั้งสอง

แบนด์โฮลซ์ (Bandholz)

เคราเต็มหน้าที่ปล่อยยาวเกินครึ่งปี แต่งทรงด้วยความอดทนอย่างเดียว

การีบัลดี (Garibaldi)

เครากว้างก้นมน ยาวได้ถึงหนึ่งฝ่ามือ ความดิบที่อยู่บนความเป็นระเบียบ

เวอร์ดี (Verdi)

เคราทรงกลมที่แต่งเรียบร้อยใต้หนวดที่แต่งแยกเป็นชิ้นเดี่ยว คอนทราสต์ระดับโอเปร่า

เคราไวกิ้ง (Viking Beard)

ยาว หนัก และมักถักเปีย ไว้เพื่อประกาศตัว ไม่ใช่แค่เรื่องการแต่งเครา

เครายุ่ง (Scruffy)

เคราที่ไว้มาไม่กี่สัปดาห์ ปล่อยขอบให้นุ่ม ความไม่ใส่ใจที่คำนวณมาแล้ว

มัตตั้นช็อปแบบเป็นมิตร (Friendly Mutton Chops)

จอนใหญ่ที่เชื่อมกันด้วยหนวด เหลือแค่คางที่โกนโล่ง

โกนเกลี้ยง

ไม่มีเคราเลย เส้นฐานที่ทุกสไตล์บนเว็บนี้ใช้เทียบ

เครารุงรังเบา (Light Stubble)

เคราที่ขึ้นมาสองถึงสี่วัน สไตล์ที่ใช้แรงน้อยที่สุดแต่ยังดูตั้งใจ

โซลแพตช์ (Soul Patch)

กระจุกขนเล็กๆ ใต้ริมฝีปากล่าง หนวดเคราของสายมินิมอล

มัตตั้นช็อป (Mutton Chops)

จอนขนาดมหึมาที่ยึดพื้นที่แก้ม ส่วนคางและหนวดโกนเกลี้ยง

หนวดดินสอ (Pencil)

เส้นบางๆ ที่วาดเหนือริมฝีปาก ฮอลลีวูดยุคเก่าในเส้นเดียว

หนวดอังกฤษ (English)

หนวดยาวที่ดึงตรงออกไปด้านข้าง ปลายแหลม ตรงกลางแคบ

หนวดดาลี (Dalí)

ปลายเรียวสองข้างที่ลงแว็กซ์ชี้ขึ้นสูง เซอร์เรียลลิสม์ที่ใส่ได้จริง

ซัปปา (Zappa)

หนวดเต็มที่ห้อยเลยมุมปาก บวกโซลแพตช์ด้านล่าง